Ktoś (mniejsza o to kto) zwiększa ilość pieniądza w obiegu (mniejsza o to jak). Ilość towarów się nie zmienia a ilość pieniądza się zwiększa. Skutek: zwiększają się ceny towarów wyrażone w pieniądzu.

Gdyby ilość pieniądza zwiększyła się proporcjonalnie u każdego – nikt nie byłby stratny. Byłoby trochę niedogodności związanych z posługiwaniem się większą ilością jednostek pieniężnych (o tym, że może to być kłopotliwe przekonali się Niemcy, którzy kiedyś zamiast portfeli używali walizek).

Ceny mogą rosnąć a dochody – niekoniecznie. Oznaczać to może, że nowo wyemitowany pieniądz pojawił się u kogoś innego (mniejsza o to, u kogo).

Jeśli zwiększy się liczba pieniądza w obiegu to wyłącznie dzięki temu, że jakiś uczestnik obrotu te nowe pieniądze za darmo otrzymał – nie ma innej możliwości.

I tutaj widzimy naszego złodzieja – otrzymuje on pieniądze z powietrza. Gdy je wydaje – rosną ceny. Inni finansują jego prosperity płacąc za wszystko drożej niż dotychczas.

Kupując droższy bochenek chleba nikt z reguły nie myśli o tym, że nadwyżka ląduje w czyjejś kieszeni (i nie jest to kieszeń piekarza).

Tak wygląda inflacja – genialna forma kradzieży wynaleziona przez człowieka. Jedyną rzeczą, o którą musi zadbać złodziej, to przymusowość tego systemu.

O tyle jest to łatwe, że większość okradanych nie zdaje sobie z niczego sprawy.

Chcesz być naprawdę bezpieczny? Chcesz żyć w pewności, że Twój majątek nie stanie się bezwartościowy? I chcesz wiedzieć co zrobić, żeby tak się stało?

Pieniądz fiducjarny, powszechny w dzisiejszym świecie, zdolny do “rozmnażania się” w sposób niedawno opisywany na łamach naszej gazety, będący przyczyną wszelkich kryzysów, na pewno nie może tego bezpieczeństwa zapewnić. Co w takim razie może być ratunkiem? Co trzeba uczynić, żeby uwolnić się od samonapędzającej się machiny centralno-bankowej? Co może stać się strażnikiem Twoich oszczędności?

Kilka miesięcy temu Gazeta Libertariańska opublikowała krótkie artykuły na temat na temat pieniądza kruszcowego: “Nieustająca kariera złota” i “Złoty Internet”. Metale szlachetne, takie jak złoto i srebro, niewątpliwie są najlepiej sprawdzonymi środkami wymiany. Nie da się ich wyprodukować, więc żaden rządowo-bankowy system nie może sterować ich podażą, jak to robi z dzisiejszym pieniądzem.

Kiedy trzymasz w kieszeni sztabkę złota bądź srebrną monetę, możesz być pewny, że będzie coś warta. Więc to właśnie kruszce są realnym zabezpieczeniem. Warto więc skorzystać z tego prawdziwego ratunku. Już dziś dowiedz się więcej o walutach internetowych i nabywaniu kruszców!

Więcej informacji: (1), (2)

O ile w miarę czytelne są prawdopodobne przyczyny kryzysu surowcowego o tyle kryzys finansowy przesłania mgła dezinformacji.

Jakie są przyczyny choroby finansów, o których nie mówi się w ogóle lub mówi się bardzo rzadko?

Z całą pewnością sprężyną całego zamieszania nie może być czasowa pomroczność jasna amerykańskich kredytodawców, którzy zbyt niefrasobliwie udzielili o parę kredytów hipotecznych za dużo. Gdyby tak się rzeczy miały, wówczas rynek szybko rozprawiłby się z fantazją amerykańskich banków dając pole konkurencji i nikt nigdy nie usłyszałby o żadnym kryzysie.

Jak widzimy – tak się nie stało. Kłopoty paru drapieżników zaowocowały powstaniem czarnej dziury, która z rosnącym apetytem pochłania coraz to nowe obszary światowej gospodarki.

Każdy element tej łańcuchowej reakcji musi zawierać czynnik łatwopalny, który ów pożar przyjmuje i rozprzestrzenia go dalej.

Czynnikiem tym jest oczywiście pieniądz fiducjarny.

Zanim teza ta zostanie rozwinięta, postarajmy się ją zaatakować. Dlaczego pieniądz fiducjarny, zadomowiony od wielu dziesiątków lat, akurat właśnie teraz, w początkach XXI wieku miałby stać się paliwem finansowego pożaru?

Jest hipoteza, którą postawić można bez większego problemu: zmieniło się środowisko, w którym pieniądz ten funkcjonuje. Rewolucja informatyczna spowodowała gwałtowne, gigantyczne zwiększenie swobody przepływu pieniądza. Jego kreacja, przepływ i alokacja to trwające ułamki sekund przekazy informacyjne. Nie było tego, gdy nie istniała światowa sieć informatyczna i gdy nie istniały komputery.

Fikcja pieniądza fiducjarnego możliwa była do utrzymania w ramach topornej gospodarki przedinformatycznej. W sytuacji, gdy płynąca niezliczoną iloscią strumieni informacja wypłukuje z rynku każdy słabszy jego element – pieniądz fiducjarny, jako własnie ten słaby, oparty na oczywistej fikcji element, w dłuższej perspektywie może nie mieć najmniejszych szans na przetrwanie.

Jeśli wczoraj pieniądz fiducjarny był jak papier, który swobodnie przenosił ogień to dzisiaj jest jak proch strzelniczy, którym obsypana jest cała, oparta na nim gospodarka. Dlatego tak groźne okazuje się iskrzenie generowane przez pojedynczą branżę. O ile powstrzymanie pożaru w magazynie papieru jest bardzo trudne, o tyle zahamowanie wybuchu w składzie prochu wymaga działań tytanicznych.