Oto zadziwiające diagnozy serwowane przez Financial Times:

(…) poważne zastrzeżenie do prowadzonej przez Fed polityki monetarnej dotyczy upartego gospodarczego libertarianizmu. Centralnym punktem tego ekonomicznego dogmatu jest wiara, że rynki wiedzą wszystko najlepiej, a podmioty poddawane presji konkurencji funkcjonują najlepiej

(…)

libertariańska postawa Fed zepchnęła kwestie nadzoru jeszcze niżej w hierarchii w momencie, kiedy kompleksowość rynków finansowych była coraz większa.

(…)

konsekwentne trwanie przy libertarianizmie gospodarczym powstrzymywało Fed od wykorzystania swojego autorytetu lub wywarcia presji moralnej, aby powstrzymać brak umiaru na rynkach.

(…)

coraz bardziej libertariańska filozofia działania Fed wspierała przeświadczenie, że nie można rozpoznać bańki kredytowej

(…)

Kierując politykę monetarną na tory libertarianizmu, Fed odegrał kluczową rolę w kreowaniu środowiska finansowego definiowanego przez nadmierny wzrost kredytu i niczym nieograniczone poszukiwanie zysku.

Posądzać amerykańską Rezerwę Federalną o libertarianizm to jak posądzać Lenina o leseferyzm. Rzecz delikatnie mówiąc – zadziwiająca.

Warto jeszcze przyjrzeć się autorowi tych mądrości: Henry Kaufman, prezydent Henry Kaufman & Company. Jeszcze tylko rzut oka na Wiki i… bingo! Pan Kaufman to były przewodniczący Komisji Finansów i Ryzyka niesławnej pamięci Lehman Brothers.