Lodowiec Eyjafjallajökull (fot. Andreas Tille, źródło: Wikipedia)

Rozpoczynają się negocjacje zjednoczeniowe pomiędzy Islandią a Unią Europejską.

Ostatni sondaż przeprowadzony przez instytut Gallupa ukazuje gwałtowny spadek poparcia Islandczyków dla członkowstwa w UE. Poparcie deklaruje 33%, przeciw opowiada się aż 56%.

Poparcie dla rządów Brukseli na krótko nasiliło się bezpośrednio po niedawnym kryzysie finansowym, który Islandia odczuła szczególnie dotkliwie.

Obecnie powraca tradycyjny w Islandii eurosceptycyzm, jeszcze silniejszy niż przed kryzysem.

Pomimo tych nastrojów Reykjavik konsekwentnie zmierza do unii z Brukselą, która może nastąpić już w roku 2012.

Mikołaj Barczentewicz (Barczentewicz.com) i Olgierd Rudak (Olgierd.bblog.pl)

Ireneusz Walencik pisze w “Rzeczpospolitej” o blogach prawniczych, których w polskiej Sieci jest nieco ponad dwadzieścia.

W artykule wymienionych jest pięć z nich. W pierwszym rzędzie opisane są blogi Olgierda Rudaka i Mikołaja Barczentewicza – prawników prezentujących poglądy libertariańskie, nieraz bardzo zdecydowane.

Olgierd Rudak pisze o sobie:

Prawnik, miłośnik ożywionej przyrody, gór, fotografii i psów; posiadacz “prawie” owczarka belgijskiego malinois o imieniu Boss. Z przekonania libertarianin, z wyboru stary kawaler ;-)

Lege Artis – Blog Olgierda – jest najpopularniejszy na platformie bblog.pl firmowanej przez portal Money.pl. Co ciekawe – blog ten wpisany jest do urzędowego rejestru dzienników i czasopism.

Mikołaj Barczentewicz jest m.in. wiceprezesem Koła Naukowego Austriackiej Szkoły Ekonomii. Liczne wpisy na blogu Barczentewicz.com traktują o prawie, polityce, ekonomii i filozofii z czysto libertariańskiej perspektywy.

Nie jest to treść, którą można bezpośrednio pozyskać klientów, ale dobre kontakty w środowisku prawniczym jak najbardziej (…) dla części blogerów prowadzenie blogu ma wartość samą w sobie.

- zauważa Mikołaj.

źródło: sxc.hu

Polska odmówi wypłaty emerytury tym, ktorzy wnioskując o nią nie zwolnią się z pracy. Skutek ten tożsamy jest de facto z karą grzywny za naruszenie zakazu pracy.

Oficjalna przyczyna przywrócenia zakazu to pozyskanie miejsc pracy dla osób młodych. O planach tych poinformowała minister Jolanta Fedak.

Wymiernym efektem prawnej dyskryminacji osób starszych na rynku pracy będą pieniądze, które zdobędzie państwo dzięki niepłaceniu emerytur osobom, które kontynuować będą zatrudnienie. Ministerstwo Pracy ocenia, że rocznie uda się zatrzymać w ten sposób 700 milionów złotych z należnych emerytom pieniedzy. Zabrane w ten sposób pieniądze przedstawiane są w mediach jako “oszczędności”.

Emeryci nie są w stanie obronić konstytucyjnego prawa do zatrudnienia. Pomimo płaconych w okresie kariery zawodowej składek – nie mogą również wywalczyć bezwarunkowego charakteru własnej emerytury ani zachowania ustalonych zasad osiągania uprawnień do niej.

Maciej Dudek: Jako jeden ze swoich celów Partia Piratów wymienia prawo do wolnego dostępu do sztuki i dorobku naukowego – jak rozumiecie treść tego prawa?

Błażej Kaczorowski: Naszym zdaniem słowo otwarty znaczy jasny, prosty – to prawo mówi o tym, że granica tego co jest dozwolone i niedozwolone powinna być zrozumiała dla wszystkich. W tej chwili prawo jest niejasne, możemy pobierać dobra za pomocą nowoczesnej technologii ale udostępniać nie zawsze. Do tego mało kto wie, że muzyka, filmy i książki w prawie są traktowane odmiennie niż np. oprogramowanie komputerowe (którym dzielić się nie wolno). Przykład jasnej granicy, która zrównoważyłaby prawo do zysku twórców z prawami do prywatności, tajemnicy komunikacji i wspomnianego otwartego dostępu to, naszym zdaniem to, czy ktoś udostępniając dane dzieło czerpie z tego zysk dla siebie. Jeśli po prostu się dzielimy powinno to być legalne a jeśli ktoś sprzedaje czyjąś twórczość i nie płaci twórcom należnego zysku to powinno być nielegalne (oczywiście nadal musimy wyłączyć oprogramowanie, które nie jest dobrem kultury tylko produktem).

Dlaczego tak musi się w końcu stać? To wynika z otaczających nas technologii, w których udostępnianie i pobieranie to podstawa ich egzystencji – nie możemy tego prawnie zakazać nie zakazując w następstwie korzystania z samych tych technologii (takie pomysły już mają miejsce – we Francji chce się odcinać ludzi od internetu za karę) – proszę sobie wyobrazić zakaz używania internetu i telefonii komórkowej a nawet samych komputerów bo można za pomocą tych technologii łamać prawa autorskie. Społeczeństwo Informacyjne – my – nie możemy na to pozwolić!

Czyli nie jest tak, że Partia Piratów krytykuje istnienie własności intelektualnej jako takiej? W zakresie programów komputerowych chcecie ją zachować a w zakresie np. muzyki – ograniczyć do ochrony przed kopiowaniem zarobkowym?

Własność “intelektualna” to oksymoron – nie można posiadać wiedzy czy informacji a dobra kultury nie służą tylko i wyłącznie zarabianiu pieniędzy – gdyby tak było nigdy by nie powstały – bo twórczość istnieje od początku istnienia ludzkości a prawa autorskie, które generują zyski od niespełna 100 lat. Oczywiście autor powinien być wynagrodzony – ale nie może się odbywać to kosztem podstawowych praw konstytucyjnych całego społeczeństwa (wspominanie prawo do prywatności jest tu zagrożone). Programy komputerowe to zupełnie co innego. Program to produkt a muzyka to dzieło.

Czyli w zakresie programów komputerowych nie kwestionujecie zasad aktualnego systemu ochrony praw autora?

Nie, ale jesteśmy za otwartymi rozwiązaniami w edukacji i administracji oraz za tym aby w komunikacji z urzędami polscy obywatele nie byli zmuszani do kupowania zamkniętego (i nieraz bardzo drogiego) oprogramowania.

Tu dochodzimy do kwestii informatyzacji w administracji. Wszyscy widzimy, że Polskie urzędy nie radzą sobie z tym zagadnieniem – brak jest odpowiedniej woli politycznej (oraz wiedzy) by informatyzacja przebiegała sprawnie i nowocześnie oraz aby nie faworyzowała konkretnych dostawców konkretnych rozwiązań informatycznych. My, jako przedstawiciele SI, mamy tę wiedzę i wolę i informatyzacja to jeden z naszych głównych punktów w programie.

Jak konkretnie ma wyglądać realizacja tego postulatu? Czy byłaby to jakaś wiążąca urzędy wytyczna w prawie administracyjnym? Jak miałaby ona w przybliżeniu brzmieć?

Tak, wiążąca wytyczna. Urząd musiałby udowodnić na piśmie czy używanie zamkniętego oprogramowania jest niezbędne do realizacji jego celów ustawowych.

W zapytaniach do kandydatów w wyborach prezydenckich poruszyliście jako istotną kwestię przeciwdziałania zjawisku “elektronicznego wykluczenia” – na czym polega to zjawisko?

Choćby systemy, przeglądarki, komputery zaprojektowane specjalnie dla starszych ludzi. Portale dla starszych ludzi. Proste telefony, dla osób niedowidzących, mających trudności ze zbyt skomplikowanymi aparatami. Lepsza dostępność do sal informatycznych w szkołach, lepsza edukacja nastawiona na to co rzeczywiście robimy z nowymi technologiami (np.pozyskiwanie informacji) i nie poprzestawanie na nauce pisania dokumentów.

To tylko niektóre pomysły, które można w taki lub inny sposób wziąć pod uwagę.

Producenci oferują mnóstwo udogodnień w tym zakresie – XXI wiek jest pod tym względem bezkonkurencyjny. Politycy będą majstrować przy kolejnej dobrze prosperującej dziedzinie?

Oczywiście, mamy już przykłady w USA – prezydent Obama oświadczający, że blogi zabijają demokrację, we Francji HADOPI, w UE Pakiet Telekomunikacyjny, zmuszanie sklepów do zrównania cen detalicznych i tych z internetu i ACTA, w Polsce cenzura internetu itd. Spraw jest tak wiele a każda z nich ważna i warta szerszej analizy – musimy bronić jedynego naprawdę wolnego medium bo tylko dzięki wolności społeczeństwo może dalej się rozwijać. Oczywiście nie możemy przyzwalać na łamanie prawa – ale prawo często jest niedostosowane do nowych technologii a technologii nie zmienimy (choć ww. przykłady pokazują, że politycy próbują) – tylko prawo należy zmienić i dlatego powstała ‘P’.

Ale wymienione problemy wynikają z aktywności państwa a walka z wykluczeniem elektronicznym wymaga raczej zwiększenia tej aktywności niż jej ograniczenia. Jeśli chcemy zmusić rynek do produkowania telefonów z takimi, czy innymi udogodnieniami to chcemy przepisu, który nałoży na producenta jakiś obowiązek i chcemy jakichś urzędników, którzy od niego będą ten obowiązek egzekwować. Zamiast zabierać kompetencje Wielkiemu Bratu dodajemy mu nowe.

Tutaj wchodzimy w zagadnienia zwiazane z patentami, jest popyt, którego nie musimy regulować prawnie ale właścicielom patentów (np. na owe technologie związane z telefonią komórkową) nie opłaca się produkować bo i tak już mają między siebie podzielony rynek – ale mała firma mogłaby tutaj bez problemu znaleźć niszę – problemem są zbyt długo trwające patenty – wielki brat powinien się trzymać z daleka od regulowania gospodarki – ten okres chyba mamy już za sobą (mam nadzieję).

W zakresie programów komputerowych dopuszczacie utrzymanie status quo. W zakresie utworów artystycznych chcecie aby prawa autorskie chroniły tylko przed pozbawionym zgody autora kopiowaniem zarobkowym. Czy chcielibyście aby kopiowanie utworów artystycznych (zakładając, że kopiujący na tej działalności nie zarabia) – mogło odbywać się bez żadnych ograniczeń?

To o czym tu mówimy jest skutkiem a nie naszymi wymaganiami albo wyobrażeniami. Jest to skutkiem skutecznej i prawdziwej ochrony prywatności i tajemnicy komunikowania się użytkowników internetu. To jakie będą jeszcze skutki czas pokaże – ale naszym zdaniem przerosną one jakiekolwiek ewentualne wyimaginowane lub realne straty.

Taka argumentacja budzi respekt ale czy nie jest tak, że uzasadnia ona porzucenie praw autorskich także w przypadku programów komputerowych oraz odpłatnego przesyłania utworów cudzego autorstwa? Jaki jest wasz stosunek do infoanarchizmu?

Musimy sobie zadać pytanie, które prawa są ważniejsze dla społeczeństwa i przynoszą społeczeństwu więcej korzyści – rozdmuchane do granic absurdu prawa autorskie czy prawa do prywatności, tajemnicy komunikowania się itd. Co do programów komputerowych to problem rozwiązuje się sam – np. proszę zauważyć, że gry i programy wymagają w wielu wypadkach już nie kupna licencji i pudełka ale zakupienia i subskrypcji przypisanej konkretnej osobie/firmie, do tego dochodzi działalność ruchu open source itd. To wynika z tego że rynek oprogramowania jest bardziej elastyczny i konkurencyjny, łatwo na niego wejść i stworzyć dobry i konkurencyjny produkt tanio – rynek muzyczny natomiast to OZZy monopolizujące system dystrybucji i dystrybutorzy nie rozumiejący nowych technologii. Zresztą jak już wspominałem programy jako produkty i dobra kultury nawet w konstytucji są jasno rodzielone.

Jak w tym kontekście wygląda kwestia dekryminalizacji “piractwa”? Czy postulujecie oczyszczenie praw autorskich z przepisów karnych? Czy w pewnym zakresie – np. w celu ochrony praw autorów programów komputerowych – gotowi jesteście je zachować?

To kwestia przewidywania co się stanie – ale np. postulat ograniczenia w czasie PA do 7-10 lat (z możliwością ewentualnego płatnego przedłużenia) dotyczy wszystkich sfer twórczości.

Jaka jest siła Partii Piratów w Polsce? Ilu ludzi do was należy? Jak wygląda kwestia ponownego zarejestrowania partii?

Rejestracja jest w toku, ludzi coraz więcej, jest nas kilku w każdym większym mieście, ostatnio zaczęliśmy udzielać się bardziej lokalnie w różnych regionach i to przynosi skutki w postaci większej ilości ludzi zainteresowanych pomocą w tworzeniu struktur przyszłej partii.

Weźmiecie udział w przyszłorocznych wyborach do Sejmu i Senatu?

Taki jest nasz plan, testem tego czy jesteśmy gotowi będą wybory
samorządowe w których chcemy wystartować w centrach dużych miast.

Bardzo dziękuję za rozmowę.

źródło: sxc.hu

Prof. Dariusz Filar, doradca premiera ds. gospodarczych, w artykule “Polski ślizg pod ostrzem gilotyny” broni podwyżek podatków jako koniecznych dla “udowodnienia” polskiej stabilności na arenie międzynarodowej i utrzymania w ryzach długu publicznego.

Autor sygnalizuje konieczność zwiększenia obciążeń fiskalnych, które zapewnić mają budżetowi państwa ok. 12 mld złotych wpływów.

Można – a nawet należy! – marzyć o liberalnym ideale sytuacji fiskalnej: wydatki państwa ograniczone do niezbędnego minimum, niskie podatki wystarczające do sfinansowania takich wydatków.

Polsce (…) miliardy potrzebne są zaraz. Jeśli trudno je znaleźć po stronie ograniczania wydatków, pozostaje zastanowienie się nad sposobami zwiększenia dochodów (…)

Argumentacja prof. Filara jest jednak nieprzekonująca. Oszczędności, które bierze pod uwagę, nie są jedynymi możliwymi oszczędnościami w budżecie państwa. Doradca premiera w ogóle nie rozważa możliwości zaoszczędzenia na samym aparacie państwa, czyli przede wszystkim na kosztach administracji – tak centralnej, jak i samorządowej (co pozwoliłoby zmniejszyć subwencje dla samorządów). Można wyliczyć, że nawet bez jakiegokolwiek ograniczania liczby urzędników samo zmniejszenie ich wynagrodzeń w taki sposób, by średnie wynagrodzenie w administracji było równe średniemu wynagrodzeniu w gospodarce ogółem (obecnie jest ok. 1,424 raza wyższe) dałoby w efekcie oszczędności rzędu 9,2 mld zł rocznie. Dodatkowo, sam rząd w ubiegłym roku szacował, że zmniejszenie liczby urzędników  w państwowych jednostkach budżetowych, funduszach i agencjach o 10% przyniosłoby 1,3 mld zł oszczędności rocznie – niestety po zaledwie dwóch miesiącach „opór materii” w postaci krytyki ministrów, członków Rady Służby Cywilnej i związków zawodowych spowodował, że wycofano się wstydliwie z pomysłu.

A można szukać przecież dalszych oszczędności. Można na przykład zlikwidować diety radnych, których mamy w Polsce 46790. Trudno oszacować, ile wynosi średnia miesięczna dieta radnego (stawki są tu zróżnicowane w zależności od gminy), ale można realistycznie założyć, że oscyluje w granicach 1000 zł (maksymalna możliwa stawka to obecnie ok. 2,7 tys. zł). Zniesienie diet dałoby więc co najmniej 0,5 mld zł rocznie oszczędności w budżetach samorządów, którym o tyle można by zmniejszyć subwencje z budżetu państwa. A w dodatku do rad kandydowaliby bardziej społecznicy, a nie karierowicze…

Można też zaoszczędzić na dofinansowaniu przez samorządy katechezy w szkołach, na czym budżet państwa mógłby pośrednio zaoszczędzić tak, jak w poprzednim przypadku. Zdaniem posłanki Senyszyn można zaoszczędzić na tym ponad 1 mld zł rocznie (wg moich własnych szacunkowych wyliczeń mogłoby to być nieco mniej – ok. 0,8-0,9 mld zł) i wcale nie trzeba tu renegocjować konkordatu – wystarczy zmniejszyć liczbę godzin katechezy. Mimo, iż nie zgadzam się z wieloma poglądami p. Senyszyn, to uważam, że akurat ten postulat jest słuszny. Po pierwsze – dlaczego niekatolicy (jak np. ja) mają przymusowo płacić w podatkach na nauczanie religii katolickiej? Po drugie, w czasach PRL, gdy zarówno Kościół, jak i jego wierni byli znacznie biedniejsi, katecheza z powodzeniem funkcjonowała bez dofinansowywania przez państwo, więc dziś tym bardziej jest to możliwe.

Wszystkie wymienione wyżej oszczędności łącznie dają ok. 12 mld zł, czyli tyle, ile dodatkowe wpływy z podwyżek podatków wymienione przez prof. Filara. Są przy tym możliwe do uzyskania od przyszłego roku – pod warunkiem przeprowadzenia odpowiednich szybkich zmian w prawie.
A przecież to jeszcze nie wszystko. Można się zastanowić, dlaczego z budżetu państwa mają być w ogóle ponoszone wydatki na np. finansowanie mistrzostw Europy w piłce nożnej (dyscyplinie, która nie interesuje wszystkich Polaków i w której Polacy się nie liczą) w 2012 r. (1,3 mld zł w 2010 r. z rezerwy celowej), na kulturę fizyczną i sport (0,5 mld zł w 2010 r.), dlaczego budżet państwa ma dopłacać do infrastruktury PKP (0,8 mld zł w 2010 r.) czy do górnictwa węgla kamiennego (0,3 mld zł w 2010 r.)…

Żeby zachować wiarygodność w oczach „świata globalnych finansów” nie trzeba podnosić ludziom podatków. Nawet, jeśli twierdzi tak doradca premiera z tytułem profesora. Jeśli rząd je teraz podniesie, to zrobi to dlatego, że tak chce, a nie dlatego, że tak musi.

Jacek Sierpiński

sierp.libertarianizm.pl

fot.: Manfred Werner, źródło: Wikipedia

Forbes.com opublikował najnowszy i dość zaskakujący ranking rajów podatkowych.

Jako kryterium przyjęto stopień gwarantowanej poufności oraz ilość gotówki przepływającej przez daną jurysdykcję.

Do pierwszej dziesiątki trafiły: londyńskie City, amerykański stan Delaware, Luksemburg, Szwajcaria, Kajmany, Irlandia, Hong Kong, Singapur, Belgia i Bermudy.

Szczególnie intrygująca jest wysoka pozycja londyńskiego centrum finansowego:

City to niemal samorządna jednostka w granicach Wielkiej Brytanii. Branża finansowa trzyma nad nim całkowitą kontrolę, szantażując resztę gospodarki. Stamtąd wychodzą w świat nieobliczalne przepływy, a wiele z nich ukrytych jest pod osłoną najdoskonalszego brytyjskiego wynalazku – trustu. Ze względu na potęgę finansową City (…) rząd Wielkiej Brytanii nie jest w stanie przeciwstawić się ani samemu City, ani transakcjom, które City postanowi przeprowadzić.

Jeśli przyjąć badania za miarodajne – znamienna staje się bezsilność rządów, które próbują ograniczać ogromne przepływy pieniądza już nie tylko za granicą ale i na własnych terytoriach.

fot.: Jean-François Le Falher, źródło: Wikipedia

Parlament Katalonii wprowadził zakaz organizowania walk byków, który obowiązywać zacznie od roku 2012.

Delegalizacja korridy, sprzeczna z wielowiekową tradycją hiszpańską, nabiera symbolicznego znaczenia na tle trwającej eskalacji katalońskich dążeń niepodległościowych.

Po zakwestionowaniu przez hiszpański Trybunał Konstytucyjny niektórych postanowień katalońskiego statutu autonomicznego na ulice Barcelony ruszyła potężna, półtoramilionowa demonstracja. Przewodził jej szef rządu katalońskiego José Montilla,

Demonstranci nieśli transparenty z napisami “Jesteśmy narodem”, “Adeu Espanya” oraz żółto-czerwone flagi Katalonii.

Protesty wzbudziła m.in. odmowa uznania przez trybunał odrębnej narodowości katalońskiej i odrzucenie planu utworzenia niezależnego, katalońskiego wymiaru sprawiedliwości.

fot.: Jarosław Romańczuk

Jarosław Romańczuk, jeden z liderów Zjednoczonej Partii Obywatelskiej, wystartuje w przyszłorocznych wyborach prezydenckich na Białorusi.

Romańczuk jest zwolennikiem austriackiej szkoły ekonomicznej, przewodniczącym Centrum Naukowo-Badawczego im. Misesa, członkiem International Society For Individual Liberty (ISIL) oraz laureatem przyznawanej przez tę organizację Nagrody Wolności z 2003 roku. Z konferencji ISIL z 1997 roku pamięta go nieformalny lider polskich libertarian Jacek Sierpiński.
W wywiadzie udzielonym Tomaszowi Cukiernikowi dla Najwyższego Czasu! polityk mówił m.in. o bezrobociu:

Płaca minimalna [na Białorusi] to około 50 USD – czyli tak, jakby jej w ogóle nie było, a średnia wynosi około 360 USD brutto – około 340 USD netto (składki od pensji płacone są przez pracodawców). Oficjalnie bezrobocie wynosi poniżej 1 proc., ale to dlatego, że ludzie nie chcą się rejestrować, bo aby otrzymać zasiłek dla bezrobotnych w wysokości 20 USD na miesiąc, to trzeba obowiązkowo przepracować na cele społeczne 4 dni w miesiącu – swoją drogą, to całkiem libertariańskie rozwiązanie (śmiech). W rzeczywistości bezrobocie na Białorusi wynosi około 10 proc.

Romańczuk startował w wyborach parlamentarnych w roku 2008 zdobywając w okręgu Grodno-Północ 33% głosów (najlepszy wynik kandydata opozycji). Polityk twierdzi, że wybory zostały sfałszowane a jego rzeczywiste poparcie wyniosło 60%.

O tym, dlaczego prawo do secesji powinno być wpisane do każdej konstytucji

Nie mam wyrobionego zdania nt. „prawa narodów do samostanowienia”. Raz, bo po prostu nie mam i nie muszę go mieć. Dwa, iż to prawo, podobnie jak słowo „naród” było zarówno wielokrotnie nadużywane (skrajnym przykładem był hitleryzm) jak i represjonowane (skrajnym przykładem był stalinizm i maoizm, a także dzisiejszy komunizm chiński, antytybetański i antyujgurski).

Sprawy secesji wiążą się ściśle z prawem do samostanowienia… No właśnie, CZYJEGO samostanowienia? Otóż wcale niekoniecznie „narodu”. Każdy region, stan, prowincja, województwo, powiat, hrabstwo, miasto czy dzielnica POWINNY mieć prawo do secesji, jeśli mieszkańcy się za tym opowiedzą.

I na tym nie koniec – prawo do secesji powinna mieć każda jednostka ludzka, o ile posiada jakąś ziemię. Ty i ja powinniśmy mieć prawo – jeśli zechcemy – wywiesić swoje własne flagi na swoich domach i ogłosić się niepodległymi „państwami” (przepraszam za to słowo).

Czy takie spojrzenie nie jest „zbyt” radykalne? Owszem, jest radykalne, tak samo, jak moje poglądy wolnościowe. Jak to stwierdził Karl Hess „ekstremizm w obronie wolności nie jest występkiem, a umiarkowanie w dążeniu do sprawiedliwości nie jest cnotą”. Nie jestem ekstremistą, ale radykałem – na pewno tak.

Przede wszystkim, secesja często jest szansą na wyrwanie się z opresji. Jako Polacy, pamiętamy (w pamięci pokoleń, rodzin, „narodu”) czasy zaborów. Obce armie, obcy władcy twierdzili zgodnie, iż NIE MAMY PRAWA rządzić się sami, i oni będą nami rządzić. Niepodległość Polska odzyskała – ale ani ona, ani żadne inne państwo nie może wstrzymać ruchów niepodległościowych na swoim powstaniu. NIE MOŻE powstrzymywać ludzi przed dążeniem secesji lub autonomii i osiąganiem ich.

Powstrzymywanie ludzi siłą jest po pierwsze okrutne, a po drugie – niemoralne. To chyba wystarczy. Dlaczego tak jest? Dlatego, że tacy ludzie nie czynią nikomu żadnej krzywdy ani nikomu nie wadzą, chcą tylko być sami – nie używają więc agresji; natomiast, aby kogoś SIŁĄ powstrzymać, trzeba tej SIŁY użyć; trzeba zacząć walkę zbrojną, bombardować miasta, zabijać wojskowych (jeśli są), partyzantów lub cywilów… Zabijanie ludzi tylko po to, aby zostali w danym państwie jest bezsensownym okrucieństwem, a także – przeczy logice. Jaki pożytek z zatrzymania w państwie MARTWEGO człowieka? Czy nie lepiej, aby żył sobie sam, na własny rachunek?

Prawo do secesji wiąże się również z prawem do emigracji. Jeśli na przykład wszyscy mieszkańcy Gdańska (każdy z osobna!) mają prawo na stałe wyjechać za granicę – nawet, gdyby miało to doprowadzić do wyludnienia miasta – dlaczego nie mają prawa do ogłoszenia całego Gdańska „wolnym miastem” i odłączenia się od „polskiej macierzy” jeśli tak zadecydują? Dlaczego, jeśli wszyscy Irlandczycy mogą wyjechać z Belfastu – i nikt im tego nie zabroni – to nie mogą w tym samym czasie ogłosić Belfastu „wolnym miastem” lub, za zgodą Republiki Irlandzkiej, przyłączyć go do tego państwa???

Powstrzymywanie ludzi siłą przed secesją było jedną z głównych przyczyn okrucieństwa, morderstw i łez w dwudziestym wieku. Takie miejsca, jak Timor Wschodni, Czeczenia, Tybet, Ujgur, Kaszmir, Palestyna, Irlandia Północna, Kraj Basków, Kurdystan i wiele, wiele innych pokazują, jak bardzo bezsensowna i antyludzka jest walka z pokojową secesją (która w takiej sytuacji na ogół przekształca się w secesję zbrojną). Państwa mają tylko tyle praw do rządzenia danym terenem, na ile zgadzają się ich mieszkańcy. Jak głosi Deklaracja Niepodległości USA „rządy czerpią swą sprawiedliwą władzę ze zgody rządzonych”. Bohaterstwo Amerykanów pokazało, że ta secesja jest prawem, którego nikt nie może naruszać (choć oni sami naruszyli ją ok. 100 lat później wobec stanów Południa). Uznanie secesji za legalną, dopuszczalną i normalną przez prawo międzynarodowe, przez prawa poszczególnych państw oraz przypieczętowanie tego zwyczajami politycznymi zdejmie z barków Ludzkości (czyli, tak naprawdę, z barków każdej jednostki z osobna) wieli ciężar smutki i przemocy, i zakończy terror antysecesyjny. A wtedy zatryumfuje Wolność.

W Imię Wolności!!

Krzysztof „Critto” Sobolewski

http://liberter.webpark.pl/